Malaria.info.pl
Malaria
Tropikalna, pasożytnicza choroba przewlekła lub ostra, wywołana przez pierwotniaka Plasmodium rotium.
Ewolucja malarii
- Niedokrwistość sierpowatokrwinkowa
- HLA i interleukina-4
- Talasemie
- Antygeny Duffy
Przebieg rozwoju pasożyta
Do naszego krwiobiegu zarodziec malarii wnika w postaci tak zwanych sporozoitów. Już po 30 minutach nie ma po nich śladu we krwi. Duża część jest niszczona przez białe krwinki lecz sporo też dostaje się do wątroby. Przez następne 7-21 dni zachodzi pozakrwinkowy rozwój pasożyta w hepatocytach – komórkach wątroby. W nich zarodziec się namnaża i przekształca w tak zwane schizonta, które po okresie wzrostu pękają uwalniając tysiące merozoitów do krwi. One właśnie zarażają czerwone krwinki wywołując chorobę właściwą.
Zarażone merozoitami erytrocyty stają się małymi fabrykami zarodźców i kiedy nie są w stanie utrzymać już swoich funkcji życiowych pękają uwalniając je do krwi co powoduje dalsze zarażenia. W części erytrocytów produkowane są gamety, które są przygotowaniem do płciowej fazy rozwoju pasożyta w ciele komara. Przygotowane są one na zostanie wessanymi przez owada by móc przejść proces rozmnażania płciowego a potem kontynuować zakażanie kolejnych osób. Powyższe elementy cyklu inwazji są bardzo podobne u wszystkich rodzajów pasożytów lecz zajmują różny czas.
Menu
- Malaria - tropikalna choroba
- Malaria – Czarna Afryka
- Zarodziec malarii
- Cykl życiowy zarodźca malarii
- Rodzaje pasożytów
- Metody zarażenia się malarią
- Zagrożenie malarią w Polsce
- Historia choroby w Polsce
- Przebieg rozwoju pasożyta
- Okres wylęgania choroby
- Objawy kliniczne choroby
- Powikłania malarii
- Powikłania późne
- Rozpoznanie zimnicy
- Różnicowanie w rozpoznaniu malarii
- Leczenie malarii
- Leki przeciwmalaryczne na chinolinie
- Profilaktyka
- Genetyczna współzależność
- Niedokrwistość sierpowatokrwinkowa
- Talasemie